مقدمه
شعر زیر را دوست دارم؛ آن قدر که بشود در دفتر مشق خودم رونویسی اش کنم! حتی اگر این شنبه شروع هفته نباشد.
شما هم اگر وقت دارید و حوصله، مطمئن باشید به یک بار خواندنش می ارزد.
دوباره شنبه شد، شروع هفت روز ترس و دلهره، شروع هفت روز اضطراب
شروع درس های منجمد که "v" نماد سرعت است و"a" نمادی است از شتاب
شروع راه خانه تا به مقصد همیشگی و شب که شد درست عکس این مسیر
شروع صبح، ظهر، شب، بخر، بخور، بپاش، بعد هم برو بغلت توی رختخواب
شروع روزمرّگی گربه های خانگی و سطل آشغال های روز قبل
شروع کار پارک ها و عده ای حشیشی و چهار پنج بچّه و یکی دو تاب
شروع عشق های لحظه ای و طرز زندگی فقط برای یک غریزه و ...، همین!
لباس ها و کفش های هر چه مد شده، قیافه های تازه و مدل جدید و باب
شروع من فقط یکی دو روز با توام، و بعد می روم سراغ سوژه ای جدید
تو هم برو مزاحمم نشو، سوال هم نکن که من به هیچ یک نمی دهم جواب
شروع جمله های پوچ و بی دلیل، جمله های از سر زبان، نه از صمیم قلب:
نه زندگی بدون تو برای من جهنم است و پر شده ست از شکنجه و عذاب
شروع جمله های باد هر طرف که می وزید (هفته ای رفیقتم، و هفته ای:
نه من نمی شناسمت، چرا سراغ دیگران نمی روی و روی من نکن حساب)
شروع دست من نبود، خود به خود خراب شد، و یا که شانس هم به ما نیامده
شروع اشتباه ها و چند دسته گل که می شود به یک بهانه دادشان به آب
شروع روزنامه های ضدّ هم (فلان وزیر این چنین و آن چنان، جناحمان،
جناحشان و تیتر های آن چنانی و برای جلب این جناب و آن یکی جناب)
شروع فقر عده ای کثیر و ثروت کلان برای عده ای قلیل، بی دلیل!
یکی برای شام می خورد کباب و آن یکی از آه و دود سینه اش شده کباب
و شنبه و نماز و مسجد و همین شناسنامه هایمان که مدرکند مومنیم
و شنبه و عبادت و قبول بندگی، ولی به عشق حوری و بهانه ی ثواب
شروع شاعران مثل من کلیشه ای و همچنین دچار مشکلات ریشه ای
(غزل بدون قافیه، بدون بیت ناب، یا سپید های بی حساب و بی کتاب)
و شنبه، شنبه، شنبه های مثل هم، که آن شبیه این و این درست مثل آن
شروع هفت روز نحس، هفت روز ترس و دلهره، شروع هفت روز اضطراب.