امروز در «در حلقه‌ی رندان» آذر ماه شرکت کرده بودیم. سعید بیابانکی، مجری مراسم شعری از مولانا خواند که رگه‌هایی از طنز هم در آن به چشم می‌خورد. این روزها هم که مصادف است با هفتصد و سی و پنجمین سال‌روز درگذشت مولوی بزرگ. همین دیگر!

هر كه ز  حور  پرسدت  رخ بنما  كه  این‌چنين
هر  كه  ز  ماه  گويدت  بام   برآ  كه  این‌چنين
هر  كه  پري  طلب  كند  چهره‌ی  خود بدو نما
هر كه ز مشك دم  زند  زلف گشا كه این‌چنين
هر   كه   بگويدت  ز   مه  ابر  چگونه  وا  شود
باز   گشا   گره  گره   بند   قبا   كه   این‌چنين
گر  ز  مسيح  پرسدت  مرده  چگونه  زنده كرد
بوسه  بده به پيش  او  جان  مرا  كه  این‌چنين
هر  كه  بگويدت بگو  كشته‌ی عشق  چون بود
عرضه  بده  به  پيش  او جان  مرا  كه  این‌چنين
هر  كه  ز  روي  مرحمت   از  قد  من   بپرسدت
ابروي خويش عرضه‌ده گشته دو تا كه این‌چنين
سر   وصال  دوست  را  جز   به  صبا   نگفته‌ام

تا  به  صفای  سر خود  گفت صبا  که  این‌چنین